Ulga podatkowa na in vitro w Niemczech, Austrii i Szwajcarii

Ta strona dotyczy Niemiec, Austrii i Szwajcarii.

Zastanawiasz się nad leczeniem niepłodności i pytasz, czy koszty można odliczyć od podatku? Dobra wiadomość: tak, można! W Niemczech część kosztów, którą ponosisz sama lub sam, możesz zgłosić jako nadzwyczajne obciążenie. Podatkowo liczy się tylko ta część, która przekracza twój próg obciążenia własnego, a ten zależy od dochodu, stanu cywilnego i liczby dzieci.

Dla wielu par obciążenie finansowe związane z leczeniem niepłodności jest równie trudne jak emocjonalne. Dlatego warto znać wszystkie możliwości odzyskania wydatków.

Odliczenie kosztów leczenia niepłodności od podatku to złożony temat. Zależy od wielu czynników: od twojego stanu cywilnego, rodzaju leczenia, a nawet od tego, czy mieszkasz w Niemczech, Austrii czy Szwajcarii. Dowiesz się tutaj, jak wycisnąć maksimum ze swojego rozliczenia podatkowego.

Co możesz odliczyć, a czego nie

Podstawowa zasada jest prosta: leczenie niepłodności uznaje się za koszty choroby, jeśli zaburzenie płodności wymaga leczenia, a samo leczenie jest zgodne z lekarskim prawem zawodowym i prawem niemieckim. Wszystko, co jest tylko życzeniem, się nie liczy. Brzmi jasno, prawda? W szczegółach robi się trudniej.

To na pewno można odliczyć

Największą pozycją są koszty leczenia. Według Federalnego Instytutu Zdrowia Publicznego (Bundesinstitut für Öffentliche Gesundheit) in vitro kosztuje osoby płacące samodzielnie około 3200 do 3600 € za jedną próbę, ICSI od około 3500 €. Pojedyncze kliniki mają przy ICSI wyraźnie wyższe ceny, na przykład jeden gabinet w Monachium od 6200 do 6900 € plus znieczulenie, laboratorium i leki. Za leki hormonalne kliniki podają od 400 do 2000 € na cykl. Więcej znajdziesz w artykułach koszty in vitro i koszty ICSI. Możesz uwzględnić część, którą ponosisz sama lub sam. Podatkowo działa z tego tylko to, co przekracza twój próg obciążenia własnego.

Badania wstępne też się liczą. Seminogram (badanie nasienia), badania krwi, wizyty z USG. Wszystko można odliczyć, o ile płacisz za to sama lub sam. Odliczyć możesz nawet koszty dojazdu do kliniki. Jeśli jedziesz samochodem, urząd skarbowy zgodnie z urzędowymi wskazówkami do podatku dochodowego (H 33.1-33.4 EStH) uznaje co do zasady tylko kwotę, jaką kosztowałby autobus i pociąg. Więcej dostaniesz tylko wtedy, gdy nie było rozsądnego połączenia komunikacją publiczną.

Przykład obliczeniowy: małżeństwo z ustawowym ubezpieczeniem zdrowotnym (ustawowe ubezpieczenie zdrowotne, GKV) robi w 2025 roku trzy próby IVF z zatwierdzonym planem leczenia. Klinika rozlicza się wtedy według stawek kasy, a kasa pokrywa połowę. Według poszczególnych pozycji kliniki leczenia niepłodności vitro-med udział własny wynosi około 1486 € na jedną próbę IVF, razem z lekami. Przy trzech próbach to około 4459 €. Tę kwotę para zgłasza jako nadzwyczajne obciążenie. Podatkowo działa z niej jednak tylko część, która przekracza jej próg obciążenia własnego.

Tego niestety nie można odliczyć

Zabiegi wellness są wykluczone. Akupunktura „dla relaksu”, masaż „dla lepszego ukrwienia”: bez zlecenia lekarza nie można ich odliczyć. Problematyczne są też suplementy diety, chyba że lekarz przepisze je konkretnie na potrzeby leczenia.

Nie można też odliczyć zabiegów, które są niezgodne z prawem niemieckim. Federalny Trybunał Finansowy (Bundesfinanzhof, BFH) orzekł to wyraźnie w sprawie dawstwa komórek jajowych za granicą (2022) i macierzyństwa zastępczego za granicą (2023).

Szara strefa: środki zapobiegawcze

Tu robi się ciekawie. Koszty zamrażania komórek jajowych od 2500 do 4000 € można odliczyć tylko wtedy, gdy istnieją wskazania medyczne. Pacjentki z rakiem przed chemioterapią? Zdecydowanie tak, przy czym ustawowa kasa i tak płaci wtedy za zamrożenie. Planowanie kariery? Zdecydowanie nie.

Dokumenty medyczne i rachunki na biurku przygotowane do rozliczenia podatkowego

Nadzwyczajne obciążenia wyjaśnione

Pojęcie brzmi skomplikowanie, ale jest twoim sprzymierzeńcem. Nadzwyczajne obciążenia to wydatki, które ponosisz z konieczności i których większość ludzi nie ma. Leczenie niepłodności z reguły się do nich zalicza, jeśli u podstaw leży choroba.

Trzy warunki

Po pierwsze: nadzwyczajność. Leczenie metodą in vitro nie jest codziennością. To spełnia ten warunek automatycznie. Po drugie: konieczność. Potrzebujesz leczenia, aby mimo zaburzenia płodności zajść w ciążę. To również zwykle jest spełnione. Po trzecie: stosowność. Koszty muszą być proporcjonalne.

Ważny wyrok z 2024 roku (BFH, VI R 2/22): zdrowa kobieta mogła odliczyć koszty zapłodnienia pozaustrojowego z diagnostyką preimplantacyjną, którą trzeba było zastosować z powodu zmiany chromosomowej u jej partnera. Obejmowało to także etapy leczenia na jej własnym ciele, a para nie była małżeństwem. Czy dotyczy to każdego leczenia poza diagnostyką preimplantacyjną, Federalny Trybunał Finansowy nie rozstrzygnął wprost. Przy ICSI z powodu obniżonej jakości nasienia mężczyzny uznał koszty za możliwe do odliczenia już w 2017 roku, o ile leczenie jest zgodne z niemiecką ustawą o ochronie embrionów (Embryonenschutzgesetz, ESchG) (VI R 34/15).

Liczy się moment

Koszty odliczasz w roku, w którym je zapłaciłaś lub zapłaciłeś (zasada momentu zapłaty, § 11 EStG). Niekoniecznie w roku, w którym odbyło się leczenie. Może to mieć duże znaczenie.

Przykład: kobieta kupuje leki do in vitro w grudniu 2025, ale stymulację zaczyna dopiero w styczniu 2026. Koszty leków trafiają do rozliczenia za 2025 rok. Koszty leczenia, które zapłaci w styczniu, do rozliczenia za 2026 rok.

Ważne: odliczyć można tylko to, co ostatecznie naprawdę zostaje po twojej stronie. Zwroty i dopłaty odejmujesz, na przykład z prywatnego ubezpieczenia zdrowotnego, z dopłaty do kosztów leczenia dla urzędników (Beihilfe) albo jako świadczenie statutowe twojej ustawowej kasy. Dotyczy to też sytuacji, gdy pieniądze przyjdą dopiero w kolejnym roku (H 33.1-33.4 EStH, „zwrot od osoby trzeciej”). Dopłaty od państwa federalnego i kraju związkowego do leczenia niepłodności nie są tam osobno wymienione. Są jednak również zwrotem od osoby trzeciej i zgodnie z tą zasadą zmniejszają koszty możliwe do odliczenia.

Szalka Petriego i pipeta w laboratorium medycyny rozrodu

Jak obliczyć próg obciążenia własnego

Tu pojawia się haczyk: część musisz ponieść sama lub sam. Próg obciążenia własnego (zumutbare Belastung) zależy od łącznej kwoty twoich dochodów, stanu cywilnego i liczby dzieci. Podatkowo działa tylko to, co ten próg przekracza.

Tak obliczasz swój próg obciążenia własnego

Wzór jest stopniowany. Te stawki procentowe obowiązują według § 33 ust. 3 EStG:

Łączna kwota dochodów	Bez dzieci (taryfa podstawowa)	Bez dzieci (małżeństwa, taryfa podziałowa)	1 lub 2 dzieci	3 lub więcej dzieci
do 15 340 €	5%	4%	2%	1%
powyżej 15 340 do 51 130 €	6%	5%	3%	1%
powyżej 51 130 €	7%	6%	4%	2%

Ważne: od wyroku Federalnego Trybunału Finansowego z 2017 roku liczy się stopniowo. Wyższą stawką procentową obciążona jest tylko ta część dochodu, która przekracza dany próg.

Przykład: twoja łączna kwota dochodów wynosi 45 000 € rocznie i masz jedno dziecko. Twój próg obciążenia własnego to 15 340 € × 2% plus 29 660 € × 3%, czyli około 1197 €. Wszystkie koszty leczenia niepłodności powyżej 1197 € możesz odliczyć.

Osoby w małżeństwie mają przewagę

Przy rozliczeniu łącznym liczy się wspólna łączna kwota dochodów, a obowiązują za to niższe stawki procentowe taryfy podziałowej. Przykład: ona zarabia 60 000 €, jej mąż 20 000 €. Razem mają 80 000 €. Bez dzieci i przy obliczaniu stopniowym daje to 613,60 € plus 1789,50 € plus 1732,20 €, czyli około 4135 € progu obciążenia własnego.

Kobieta porządkuje dokumenty dotyczące leczenia niepłodności do rozliczenia podatkowego przy biurku

Jakie dokumenty są potrzebne

Urząd skarbowy chce dowodów. Zbieraj wszystkie dokumenty i dobrze je porządkuj. Oszczędzi ci to kłopotów później. Najlepiej dokumentuj wszystko już od pierwszej konsultacji.

Te dokumenty są obowiązkowe

Rachunki od lekarza to podstawa. Muszą jasno wskazywać powód leczenia i rodzaj świadczenia. „Leczenie in vitro przy niepłodności” jest idealne. „Konsultacja” jest zbyt ogólna.

Potrzebujesz też dowodów zakupu leków. Ważne: zachowaj do nich zlecenie lekarskie (receptę lub jej kopię). Dowodzi ono, że leki były przepisane przez lekarza. Same paragony z apteki często nie wystarczają.

Przy większych kwotach urząd skarbowy czasem żąda zaświadczenia lekarskiego. Powinno ono wyjaśniać diagnozę i konieczność wybranego leczenia. Poproś lekarza o nie odpowiednio wcześnie.

Tak porządkujesz swoje dokumenty

Pomaga prosty system: jeden segregator na rok, posortowany chronologicznie. Na początku lista z datą, kwotą i rodzajem świadczenia. Dzięki temu rozliczenie podatkowe staje się dziecinnie proste.

Wersja cyfrowa też jest w porządku. Ważne: dobra jakość obrazu przy skanowaniu. Urząd skarbowy musi móc wszystko przeczytać. I nie zapomnij o kosztach dojazdu. Prowadź krótki dziennik przejazdów do kliniki.

Pary w małżeństwie i pary bez ślubu

Są tu ważne różnice. Orzecznictwo w ostatnich latach wyraźnie się rozwinęło, najczęściej na korzyść par bez ślubu.

Pary w małżeństwie: standardowy przypadek

Przy rozliczeniu łącznym wasze dochody są opodatkowane razem. Dlatego nie ma znaczenia, kto z was płaci rachunki: koszty zmniejszają wasz wspólny dochód, a oszczędność zależy od waszej wspólnej stawki podatku.

Przykład: ona zarabia 70 000 €, on 35 000 €, razem więc 105 000 €. Bez dzieci próg obciążenia własnego liczony stopniowo wynosi około 5635 €. Z 8000 € kosztów leczenia poniesionych samodzielnie podatkowo działa więc około 2365 €.

Pary bez ślubu: dawniej trudne, dziś możliwe

Przez długi czas sytuacja prawna była niejasna. Czy odliczyć może zdrowy partner? Czy leczeni muszą być oboje partnerzy? Już w 2007 roku Federalny Trybunał Finansowy orzekł, że także pary bez ślubu w stałym związku mogą odliczać koszty leczenia niepłodności. W 2017 roku uznał koszty ICSI z powodu obniżonej jakości nasienia mężczyzny za możliwe do odliczenia, choć para nie była wtedy jeszcze małżeństwem, o ile leczenie jest zgodne z ustawą o ochronie embrionów (VI R 34/15). W 2024 roku nastąpił wyrok dotyczący diagnostyki preimplantacyjnej (VI R 2/22): zdrowa partnerka mogła odliczyć koszty zapłodnienia pozaustrojowego z diagnostyką preimplantacyjną, którą trzeba było zastosować z powodu zmiany chromosomowej u jej partnera.

Ważne przy tym: odliczyć może zawsze tylko ta osoba, która sama ponosi koszty. Jeśli płaci tylko jedno z was, odliczyć może tylko ono. Czy twój partner przelewa ci pieniądze na leczenie? Dobrze to udokumentuj. Zachowaj wyciągi z konta jako dowód.

Praktyczne wykonanie na przykładzie: para bez ślubu dzieli się po połowie kosztami zapłodnienia pozaustrojowego w wysokości 12 000 €. Każde z was może zgłosić 6000 € jako nadzwyczajne obciążenia (oczywiście po odjęciu własnego progu obciążenia).

Pary jednopłciowe i osoby samotne

Tu robi się prawnie szczególnie ciekawie. Orzecznictwo się rozwinęło, ale nie wszystkie przypadki zostały jednoznacznie rozstrzygnięte.

Pary jednopłciowe

Pary jednopłciowe w małżeństwie są podatkowo rozliczane łącznie tak jak inne małżeństwa. Dla możliwości odliczenia dawstwa nasienia lub leczenia in vitro obowiązuje jednak ważne ograniczenie: Federalny Trybunał Finansowy (2017, VI R 47/15) uznaje koszty łącznie z nasieniem dawcy, jeśli u leczonej kobiety występuje niepłodność. Można stąd wnioskować, że brak partnera płci męskiej sam nie wystarcza. Federalny Trybunał Finansowy nie rozstrzygnął jednak tej kwestii wprost.

To samo dotyczy par jednopłciowych bez ślubu: decydująca jest niepłodność leczonej kobiety, nie stan cywilny.

Przykład: dwie kobiety mieszkają razem, ale nie są w małżeństwie. Za in vitro z nasieniem dawcy płacą razem 9500 €. Jedna z nich donosi ciążę, druga płaci połowę kosztów. Koszty można odliczyć, jeśli u leczonej kobiety stwierdzono niepłodność. Jak najlepiej podzielić koszty między nimi, w razie wątpliwości wyjaśnicie z doradcą podatkowym.

Osoby samotne: najtrudniejszy przypadek

Tu sytuacja prawna jest najmniej jasna. Wyroku Federalnego Trybunału Finansowego dotyczącego konkretnie samotnych kobiet dotąd nie ma. Sąd Finansowy w Münster (Finanzgericht Münster) orzekł w 2020 roku, że koszty leczenia niepłodności z dawstwem nasienia dla samotnych kobiet można odliczyć, jeśli u kobiety stwierdzono niepłodność o podłożu chorobowym. Stan cywilny nie odgrywał przy tym roli.

Czy sam brak partnera wystarcza, Federalny Trybunał Finansowy nie rozstrzygnął. Jego dotychczasowe wyroki opierają się każdorazowo na chorobie. Bez diagnozy lekarskiej nie licz więc na odliczenie. Ponadto leczenie musi być stosowne i zgodne z lekarskim prawem zawodowym.

Nowoczesne biuro doradztwa podatkowego w sprawach kosztów leczenia niepłodności

Odliczenie od podatku w Austrii

Austria ma inny system niż Niemcy. Na pierwszym planie jest tu bezpośrednie wsparcie z Funduszu IVF (IVF-Fonds), a podatkowo zostaje zwykle tylko udział własny.

System austriacki

Koszty medycznie wskazanego leczenia in vitro mogą być także w Austrii nadzwyczajnym obciążeniem, jeśli niepłodność nie została wywołana dobrowolnie. Odliczyć można tylko to, co ponosisz sama lub sam: zwroty kosztów, takie jak udział funduszu, są odejmowane. Ponadto obowiązuje próg własny zależny od dochodu: 6% (dochód do 7300 €), 8% (do 14 600 €), 10% (do 36 400 €) lub 12% (powyżej). Dopiero to, co ten próg przekracza, działa podatkowo.

Fundusz IVF pokrywa 70% kosztów do czterech prób. Pozostałe 30% to twój udział własny, zależnie od wieku, metody i ośrodka około 970 do 1330 € na jedną próbę. Tę kwotę możesz uwzględnić. Działa ona jednak tylko w takim zakresie, w jakim razem z twoimi innymi kosztami choroby przekracza próg własny zależny od dochodu.

Szczególne cechy w Austrii

Leki są w Funduszu IVF już wliczone w taryfę, więc i za nie płacisz 30%. Odliczyć można tylko ten udział, który ponosisz sama lub sam. Dlatego dobrze przechowuj rachunki z kliniki.

Koszty dojazdu do kliniki możesz uwzględnić także tutaj. Przy dalekich dojazdach sporo się zbiera.

Przykład: para z Innsbrucku jeździ na leczenie in vitro do Wiednia. 500 kilometrów w jedną stronę, pięć wizyt. To 2500 kilometrów samych przejazdów tam, szybko wychodzi kwota czterocyfrowa.

Optymalizacja podatkowa w Austrii

Pola manewru jest niewiele: odliczyć możesz tylko faktycznie poniesiony udział, pomniejszony o próg własny. Próg własny obniża się o jeden punkt procentowy, jeśli przysługuje ci ulga dla jedynego żywiciela rodziny lub dla samotnego rodzica, oraz za każde dziecko. Zbieraj więc wszystkie koszty choroby z danego roku, ponieważ są one sumowane.

Odliczenie od podatku w Szwajcarii

W Szwajcarii obowiązkowe ubezpieczenie podstawowe (Grundversicherung) płaci tylko za inseminację (najwyżej trzy cykle na ciążę), in vitro i ICSI ponosisz sama lub sam. Tym ważniejsza jest strona podatkowa.

Koszty choroby w Szwajcarii

Przy bezpośrednim podatku federalnym możesz odliczyć koszty choroby, o ile ponosisz je sama lub sam i przekraczają one 5% twoich dochodów pomniejszonych o określone odliczenia. Przy 60 000 CHF to 3000 CHF progu własnego. Według Federalnego Urzędu Podatkowego (Eidgenössische Steuerverwaltung) leczenie hormonalne, inseminacja nasieniem partnera i in vitro są odliczalnymi kosztami choroby, także gdy dotyczą zdrowego partnera.

Ponieważ ubezpieczenie podstawowe nie płaci za in vitro, możesz zgłosić ponoszone samodzielnie koszty in vitro powyżej progu własnego. Od okresu podatkowego 2027 dotyczy to także zamrażania komórek jajowych, jeśli jest ono związane z chorobą i medycznie wskazane.

Dodatkowe ubezpieczenia a podatek

Tu robi się skomplikowanie. Składki na ubezpieczenia dodatkowe nie zaliczają się do kosztów choroby. Świadczenia, które mimo ubezpieczenia dodatkowego opłacasz sama lub sam, już tak.

Różnice między kantonami

W przypadku podatków kantonalnych i gminnych każdy kanton sam ustala próg własny dla kosztów choroby. Dokładne zasady sprawdź w kantonalnym urzędzie podatkowym.

Praktyczny przykład z konkretnymi liczbami

Wyliczony do końca, fikcyjny przykład pokazuje, jak oblicza się oszczędność podatkową. Z twoimi własnymi liczbami pójdzie szybciej w kalkulatorze kosztów leczenia niepłodności, który liczy razem kasę, wsparcie i podatek, także według prawa austriackiego i szwajcarskiego.

Przykład: małżeństwo z ustawowym ubezpieczeniem zdrowotnym

Załóżmy małżeństwo z ustawowym ubezpieczeniem zdrowotnym: on ma 38 lat i zarabia 75 000 €, ona ma 35 lat i zarabia 45 000 €. Od trzech lat starają się o ciążę i w 2025 roku decydują się na leczenie in vitro.

Koszty szczegółowo

Przy zatwierdzonym planie leczenia klinika rozlicza in vitro według stawek kasy, a nie według prywatnej taryfy opłat lekarskich (GOÄ). Jako rząd wielkości posłużyły poszczególne pozycje kliniki leczenia niepłodności vitro-med: udział własny około 1486 € na jeden cykl in vitro, razem z lekami. Para zapłaciła więc sama:

badania wstępne (oboje partnerzy, płatne prywatnie): 850 €
udział własny cykl in vitro 1: 1486 €
udział własny cykl in vitro 2 (po poronieniu): 1486 €
dodatkowe badania krwi: 320 €
koszty dojazdu (20 wizyt, liczone według autobusu i pociągu, przyjęto 15 € na wizytę): 300 €
Poniesione samodzielnie: 4442 €

Odjęcie zwrotów

Drugą połowę kosztów ponosi ustawowa kasa chorych, przy wartościach vitro-med to również około 2973 € za oba cykle. Tej części para nie płaci sama, dlatego nie pojawia się ona w rozliczeniu podatkowym. Warunki świadczenia z kasy:

małżeństwo, tylko komórki jajowe i plemniki pary
oboje mają co najmniej 25 lat, kobieta mniej niż 40, mężczyzna mniej niż 50
najwyżej trzy próby IVF lub ICSI

Gdyby para dostała dodatkowo świadczenie statutowe swojej kasy albo dopłatę od państwa federalnego i kraju związkowego, obniżyłoby to kwotę jeszcze bardziej.

Udział własny: 4442 €

Obliczanie progu obciążenia własnego

Łączna kwota dochodów: 120 000 €, małżeństwo, bez dzieci Próg obciążenia własnego (stopniowo, taryfa podziałowa): 15 340 € × 4% plus 35 790 € × 5% plus 68 870 € × 6% = około 6535 €

Oto szok: próg obciążenia własnego jest wyższy niż poniesione koszty! Para nie może podatkowo odliczyć niczego.

Plan B: optymalizacja na kilka lat

A gdyby para rozłożyła leczenie na dwa lata? W 2025 pierwsza próba, w 2026 druga. Wtedy udział własny w roku byłby jeszcze mniejszy, ale próg obciążenia własnego wynoszący około 6535 € obowiązuje w każdym roku od nowa, ponieważ zależy od rocznego dochodu. Nadal żadnej korzyści podatkowej. I odwrotnie: kto skupi wysokie koszty w jednym roku, łatwiej przekroczy próg.

Rzeczywistość przy wysokich dochodach

Przykład pokazuje: przy wysokich dochodach próg obciążenia własnego bywa tak wysoki, że zwykłe koszty leczenia go nie przekraczają. Korzyści podatkowe są zwykle tylko przy:

powikłaniach z dodatkowymi kosztami
kilku zabiegach w tym samym roku
szczególnych metodach, takich jak diagnostyka preimplantacyjna

Często zadawane pytania

Czy mogę odliczyć koszty także bez medycznej diagnozy niepłodności?

To jedno z najczęstszych pytań w tym temacie. Odpowiedź: i tak, i nie. Koszty leczenia niepłodności można odliczyć jako koszty choroby. Potrzebne jest więc lekarskie stwierdzenie zaburzenia płodności u ciebie lub u twojego partnera, a leczenie musi być medycznie wskazane.

Konkretnie oznacza to: jeśli przez rok bezskutecznie staracie się o ciążę (u kobiet po 35. roku życia już po sześciu miesiącach), a lekarz uznaje z tego powodu leczenie za konieczne, wiele przemawia za możliwością odliczenia.

W przypadku par jednopłciowych i osób samotnych obowiązuje: koszty można odliczyć, jeśli u leczonej kobiety występuje niepłodność (BFH, VI R 47/15). Wywodzi się z tego, że brak partnera płci męskiej sam w sobie nie jest chorobą. Wyroku, który mówi to wprost, jednak nie ma.

Czy można odliczyć także koszty zdrowego partnera?

W wielu przypadkach tak. Federalny Trybunał Finansowy orzekł w 2024 roku (VI R 2/22), że zdrowa kobieta może odliczyć koszty zapłodnienia pozaustrojowego z diagnostyką preimplantacyjną, jeśli leczenie jest konieczne z powodu choroby jej partnera. Obejmuje to etapy leczenia na jej własnym ciele. W tej sprawie chodziło o zmianę chromosomową u partnera. Czy wyrok dotyczy każdego leczenia niepłodności, nie rozstrzygnięto wprost.

Przykład: przy leczeniu ICSI ona jest zdrowa, on ma słabe wyniki nasienia. Dla takiej konstelacji Federalny Trybunał Finansowy orzekł już w 2017 roku (VI R 34/15): koszty ICSI mogą być możliwe do odliczenia jako nadzwyczajne obciążenie, także u pary, która wtedy nie była w małżeństwie, o ile leczenie jest zgodne z ustawą o ochronie embrionów. Do ICSI należą przy tym także leczenie hormonalne i punkcja u niej.

Ważne przy parach bez ślubu: odliczyć może zawsze tylko ta osoba, która sama ponosi koszty. Jeśli płaci tylko jedno z was, odliczyć może tylko ono. Dobrze dokumentujcie swoje wzajemne płatności.

Jak jest z leczeniem za granicą?

Leczenie za granicą można odliczyć, jeśli jest zgodne z prawem niemieckim, czyli byłoby dopuszczalne według lekarskiego prawa zawodowego przynajmniej w jednym kraju związkowym. W ten sposób Federalny Trybunał Finansowy uznał w 2017 roku in vitro z nasieniem dawcy w Danii, łącznie z kosztami dojazdu i noclegu.

Nie można natomiast odliczyć leczenia, które w Niemczech jest zakazane: dawstwa komórek jajowych za granicą (BFH 2022) i macierzyństwa zastępczego za granicą (BFH 2023) urząd skarbowy nie uznaje.

Przy dopuszczalnym leczeniu zachowaj wszystkie rachunki, dokumenty lekarskie i dowody podróży. Koszty podróży i noclegu można wtedy również odliczyć.

Jak jest z alternatywnymi metodami leczenia?

Prawnie jest to sporne. Akupunktura, medycyna chińska (TCM) czy homeopatia są odliczalne tylko wtedy, gdy zostały zlecone przez lekarza i pozostają w bezpośrednim związku z leczeniem niepłodności.

Przykład: twój lekarz medycyny rozrodu zleca ci towarzyszącą leczeniu hormonalnemu akupunkturę. Z odpowiednim zleceniem można to odliczyć.

Jeśli robisz akupunkturę na własną rękę, „bo przecież też mogłaby pomóc”, nie można jej odliczyć. Wyraźne wskazanie medyczne musi istnieć.

Czy koszty suplementów diety można odliczyć?

Zasadniczo nie, chyba że lekarz przepisze je konkretnie na potrzeby leczenia niepłodności. Kwas foliowy przed ciążą i w jej trakcie to przypadek graniczny. Niektóre urzędy skarbowe go uznają, inne nie.

Specjalne witaminy wspierające płodność lub koenzym Q10 mają większe szanse, jeśli lekarz wyraźnie przepisze je na potrzeby leczenia. Poproś o wystawienie odpowiedniego zlecenia.

Odliczenie kosztów leczenia niepłodności od podatku jest złożone, ale w wielu przypadkach możliwe. Przy właściwej dokumentacji i planowaniu możesz odzyskać część swoich wydatków. Jeśli nie wiesz, które leczenie jest dla ciebie właściwe albo jak będą się rozwijać koszty, skorzystaj z naszej wyszukiwarki klinik Fertilio, aby znaleźć odpowiednią klinikę. Przy indywidualnym kształtowaniu podatków warto skorzystać z doradcy podatkowego albo ze stowarzyszenia pomocy podatkowej dla pracowników.

Źródła

O tym artykule

Redakcja Fertilio

Redakcja Fertilio opracowuje tematy związane ze staraniami o dziecko na podstawie źródeł specjalistycznych, takich jak Niemiecki Rejestr IVF (Deutsches IVF-Register, D·I·R), wytyczne medyczne i teksty ustaw. Źródła podajemy zawsze na końcu artykułu. Treści nie zastępują porady lekarskiej.