Część naszego poradnika: Niepłodność

Ta strona dotyczy Niemiec, Austrii i Szwajcarii.

Być może po ostatniej punkcji jajników w zbiorniku z azotem czekają jeszcze zarodki lub zapłodnione komórki jajowe w stadium przedjądrzy. Być może twoja klinika doradziła, żeby zamrozić wszystko i przenieść zarodek później. Wtedy następnym krokiem jest kriotransfer: zamrożone komórki są rozmrażane i przenoszone w późniejszym cyklu, bez nowej stymulacji i punkcji.

Tutaj przeczytasz, co badania z 2026 roku pokazują o rodzajach cyklu, jak przebiega cykl kriotransferu, jakie są szanse i ile płacą kasa chorych i Fundusz IVF. Przy każdej liczbie podajemy jej wielkość odniesienia: na transfer, na kobietę lub na ciążę.

Czym jest kriotransfer?

Kriotransfer (transfer mrożonych zarodków), nazywany też cyklem z rozmrożeniem lub FET (frozen embryo transfer), to przeniesienie wcześniej zamrożonych i rozmrożonych zarodków lub komórek w stadium przedjądrzy w późniejszym cyklu. Sam transfer zarodka jest tym samym krokiem co po świeżym IVF lub ICSI: zarodek jest wprowadzany cienkim cewnikiem przez szyjkę macicy do jamy macicy. Jak wygląda leczenie do tego momentu, opisuje artykuł Przebieg IVF.

W 2024 roku w Niemczech 49 487 z 131 801 rozpoczętych cykli leczenia stanowiły cykle z rozmrożeniem, czyli 37,5% (rocznik D·I·R 2024, s. 24). Przy pierwszych punkcjach ze świeżym transferem dodatkowo zamrożono w 2018 roku 32,9% przypadków, a w 2024 roku 47,4% (s. 33).

Dlaczego w Niemczech często mrozi się stadia przedjądrzy

Niemiecka ustawa o ochronie embrionów (Embryonenschutzgesetz, ESchG) zabrania zapładniania większej liczby komórek jajowych, niż ma zostać przeniesionych w jednym cyklu (§ 1 ust. 1 pkt 5 ESchG). Zarodkiem w rozumieniu ustawy jest zapłodniona komórka jajowa dopiero od połączenia jąder (§ 8 ust. 1). Dlatego niemieckie laboratoria często mrożą stadia przedjądrzy, czyli zapłodnione komórki jajowe sprzed tego etapu. Mimo to w 2023 roku około połowy rozmrożeń dotyczyło zarodków: 21 944 z 42 108 (rocznik D·I·R 2024, s. 31). Zamrażać mogą tylko lekarki i lekarze (§ 9 pkt 4 ESchG).

Zamrażanie i rozmrażanie: witryfikacja i odsetek przeżyć

Europejskie towarzystwo naukowe ESHRE zaleca dla komórek jajowych, stadiów przedjądrzy i zarodków witryfikację, czyli bardzo szybką metodę zamrażania (wytyczne dla laboratoriów 2026). W porównaniu ze starszym, powolnym zamrażaniem przeżywa dzięki niej więcej zarodków: w 7 badaniach randomizowanych z 3615 zarodkami odsetek przeżyć był wyraźnie wyższy (ryzyko względne 1,59; umiarkowana jakość dowodów; Rienzi 2017). Jeśli zarodek po biopsji, na przykład do diagnostyki preimplantacyjnej, jest zamrażany po raz drugi, wiąże się to z niższym odsetkiem żywych urodzeń i wyższym odsetkiem poronień (ESHRE 2026).

Odsetka przeżyć na zarodek rejestry w Niemczech, Austrii i Szwajcarii według naszych poszukiwań nie publikują. Według konsensusu ekspertów laboratoria powinny uzyskiwać co najmniej 90% nienaruszonych blastocyst po ogrzaniu, bardzo dobre laboratoria 99% (Vienna Consensus 2017). W ośrodku w Bregencji z systemem zamkniętym było to 83% (Wirleitner 2013). Licząc na cykl, w Niemczech w 2024 roku po 95,5% z 45 714 rozmrożeń nastąpił transfer (rocznik D·I·R 2024, s. 24). Śmiało zapytaj swoją klinikę o jej własny odsetek przeżyć.

Trzy sposoby przygotowania macicy

Transfer planuje się tak, aby wiek zarodka pasował do cyklu: blastocysta trafia do macicy około 5 dni po owulacji lub 5 dni po rozpoczęciu podawania progesteronu (Wei 2026). Są na to trzy sposoby, a przy braku regularnej owulacji czwarty.

Cykl naturalny

Nie przyjmujesz hormonów. USG i badania krwi albo domowe testy moczu na LH pokazują, kiedy nastąpi owulacja. Testy domowe najwyraźniej wystarczają: w holenderskim badaniu Antarctica-2 z udziałem 1464 kobiet w wieku od 18 do 44 lat z owulacją po domowych testach LH w trwającej ciąży było 20,8%, po USG w klinice i zastrzyku wyzwalającym 20,9% (Antarctica-2, Zaat 2023). Dopochwowy progesteron w drugiej połowie cyklu zwiększył w 2 badaniach z 923 cyklami odsetek żywych urodzeń (ryzyko względne 1,43; umiarkowana jakość dowodów; Erden 2026).

Zmodyfikowany cykl naturalny z zastrzykiem wyzwalającym

Także tutaj błona śluzowa rośnie dzięki twoim własnym hormonom. Gdy wiodący pęcherzyk jest dojrzały, zastrzyk z hCG wywołuje owulację, według charakterystyki produktu leczniczego około 36 godzin później. W jednym europejskim badaniu zastrzyk podawano od pęcherzyka większego niż 17 mm, a blastocysta była przenoszona 6 lub 7 dni później (Stormlund 2020). W duńskim badaniu z udziałem 602 kobiet w obu dniach było podobnie wiele żywych urodzeń (33,8% wobec 33,0%), dodatkowy progesteron nie przyniósł potwierdzonej korzyści (34,9% wobec 31,9%; Saupstad 2026). W porównaniu z cyklem naturalnym bez zastrzyku nie wykazano potwierdzonej różnicy w liczbie żywych urodzeń (Venetis 2026, 6 badań, 1708 kobiet).

Preparaty hCG (choriogonadotropina alfa, hCG pochodzenia moczowego) są dostępne na receptę i według charakterystyki produktu leczniczego dopuszczone do wywołania owulacji po stymulacji wzrostu pęcherzyków. Cyklu bez stymulacji brzmienie charakterystyki nie wymienia, według naszej interpretacji jest to zastosowanie poza wskazaniami rejestracyjnymi (off-label).

Sztuczny cykl z estrogenem i progesteronem

Tutaj nie dochodzi do owulacji, więc nie powstaje ciałko żółte. Tabletki z estrogenem (estradiol, na receptę) budują błonę śluzową, potem dołącza progesteron. W dużym badaniu chińskim estrogen rozpoczynano w 2. lub 3. dniu cyklu w dawce od 6 do 8 mg dziennie, po 10 do 12 dniach wykonywano USG. Przy grubości błony śluzowej co najmniej 7 mm i stężeniu progesteronu poniżej 1,5 ng/ml rozpoczynano podawanie progesteronu, a blastocystę przenoszono 5 dni później (Wei 2026). Ponieważ brakuje ciałka żółtego, progesteron podaje się dalej aż do wczesnej ciąży, w badaniu do 10. lub 11. tygodnia. Federalny Komitet Łączny (Gemeinsamer Bundesausschuss, G-BA) podaje dla kobiet po terapii uszkadzającej komórki rozrodcze około 12. tygodnia, charakterystyka produktu leczniczego dla progesteronu dopochwowego najwyżej 12. tydzień. Więcej na ten temat w artykule Niewydolność ciałka żółtego.

Sztuczny cykl wymaga mniej wizyt kontrolnych (w jednym belgijskim badaniu średnio 2,4 zamiast 3,0; Geysenbergh 2026). Po terapii uszkadzającej komórki rozrodcze zwykle nie ma już własnego cyklu, wtedy sztuczny cykl jest według G-BA konieczny.

Progesteron dopochwowy 200 mg jest dopuszczony do wsparcia fazy lutealnej przy sztucznym zapłodnieniu i dostępny na receptę. Dydrogesteron, stosowany w niektórych badaniach, nie jest w Niemczech dopuszczony do tego celu (off-label). Nie udało nam się ostatecznie ustalić, czy preparat estrogenowy stosowany w twojej klinice jest wprost dopuszczony do budowania błony śluzowej. Zapytaj o status dopuszczenia.

Stymulowany cykl przy nieregularnej owulacji

Przy PCOS lub rzadkiej owulacji można ją wywołać tabletkami, na przykład letrozolem. W chińskim badaniu z 200 kobietami z PCOS w ten sposób w ciążę kliniczną zaszło 66,0%, w sztucznym cyklu 53,0%, co nie było statystycznie potwierdzone (Jiang 2025). Letrozol jest w Niemczech dopuszczony tylko do leczenia raka piersi po menopauzie, w leczeniu niepłodności jest stosowany poza wskazaniami rejestracyjnymi (off-label) i dostępny na receptę. Międzynarodowa wytyczna dotycząca PCOS z 2023 roku nie wydaje zalecenia dotyczącego przygotowania do kriotransferu. Więcej na ten temat: Ciąża przy PCOS.

Pojemnik ze słomkami krio wyjmowany ze zbiornika z ciekłym azotem

Cykl naturalny czy sztuczny: stan badań w 2026 roku

Przegląd Cochrane z 2025 roku obejmujący 32 badania i 6352 kobiety uznał z powodu niepewnych danych, że pozostaje otwarte, czy któryś rodzaj cyklu jest lepszy. Jego przeszukiwanie literatury zakończyło się jednak w grudniu 2022 roku. Od tego czasu ukazały się duże badania randomizowane i dwie metaanalizy dotyczące kobiet z owulacją.

Badanie Kogo badano Wynik cyklu naturalnego wobec sztucznego
Wei 2026, randomizowane 4376 kobiet w wieku od 20 do 40 lat, Chiny, jedna blastocysta Poród 51,1% wobec 50,1% na kobietę; wczesne poronienie 12,1% wobec 15,2%
Martins i Nastri 2026, metaanaliza 17 badań randomizowanych, 10 611 kobiet Poronienia rzadsze (ryzyko względne 0,75; wysoka pewność dowodów); porody tak samo często lub nieco częściej (1,07; bez badań z wysokim ryzykiem błędu systematycznego 1,15)
Lin 2026, metaanaliza 11 badań randomizowanych, 9955 kobiet Poród 41,5% wobec 39,2% (1,11; umiarkowana pewność), korzyść głównie w cyklu z zastrzykiem wyzwalającym; poronienie 13,4% wobec 17,5%
Geysenbergh 2026, randomizowane 561 kobiet w wieku od 18 do 45 lat, Belgia Ciąża z czynnością serca 33,1% wobec 28,9%, niepotwierdzone; badanie nie było zaprojektowane pod kątem porodów

Podsumowując: u kobiet z owulacją cykl z własną owulacją, z zastrzykiem wyzwalającym lub bez, jest co najmniej tak skuteczny jak sztuczny, a poronienia zdarzają się rzadziej. Brytyjska wytyczna NICE NG257 (2026) bez zmian przejmuje swoje zalecenie z 2013 roku, według którego przy regularnej owulacji szansa na poród jest w obu rodzajach cyklu podobna. Niemieckie dane rejestrowe są z tym zgodne, ale nie pochodzą z badań randomizowanych: w cyklu sztucznym 28,3% ciąż kończyło się poronieniem, w naturalnym 19,6% (rocznik D·I·R 2022, s. 16 do 17).

Czy cykl naturalny jest przerywany częściej, nie jest jednoznaczne: w badaniu chińskim częściej (16,2% wobec 11,5%), w badaniu belgijskim i starszym badaniu holenderskim ANTARCTICA rzadziej (Geysenbergh 2026: 3,9% wobec 9,4%; Groenewoud 2016).

Stan przedrzucawkowy: badania obserwacyjne i badania randomizowane

Stan przedrzucawkowy (preeklampsja) to choroba przebiegająca z nadciśnieniem w ciąży.

Ramka z danymi: stan przedrzucawkowy po cyklu sztucznym i naturalnym

W badaniach obserwacyjnych ryzyko po cyklu sztucznym było mniej więcej dwukrotnie wyższe (Busnelli 2022: iloraz szans 2,11; niska jakość dowodów). W dużym badaniu randomizowanym różnica była mniejsza: stan przedrzucawkowy wystąpił u 4,6% ciężarnych po cyklu sztucznym i u 2,9% po cyklu naturalnym (Wei 2026). Metaanaliza wszystkich badań randomizowanych wykazała dla nadciśnienia w ciąży tendencję, ale nie potwierdzoną różnicę (ryzyko względne 0,77; umiarkowana pewność; Martins i Nastri 2026).

Przypuszczalna przyczyna: bez owulacji brakuje ciałka żółtego, które wytwarza hormony działające na naczynia. ESHRE wymienia to jako możliwą część przyczyny, nie jest to udowodnione. W amerykańskiej kohorcie z 683 ciążami pojedynczymi po IVF z własnych komórek jajowych odsetek stanu przedrzucawkowego po sztucznym cyklu kriotransferu wyniósł 12,8%, po zmodyfikowanym naturalnym 3,9% (von Versen-Höynck 2019). Analiza 30 badań obserwacyjnych zaleca, aby u kobiet z owulacją preferować cykl naturalny (metaanaliza Zaat 2023).

Jeśli masz regularną owulację, porozmawiaj z kliniką o tym, czy cykl naturalny wchodzi dla ciebie w grę. Jeśli sztuczny cykl jest medycznie konieczny, jest właściwą drogą.

Przebieg dzień po dniu

Typowe protokoły z badań, twoja klinika może od nich odbiegać:

Krok Cykl naturalny Z zastrzykiem wyzwalającym Cykl sztuczny
Start 1. dzień miesiączki, bez leków 1. dzień miesiączki, bez leków Estrogen od 2. lub 3. dnia cyklu
Kontrole USG i badanie krwi lub domowe testy moczu na LH do owulacji USG, aż wiodący pęcherzyk dojrzeje (w jednym badaniu powyżej 17 mm) USG po 10 do 12 dniach
Wyzwalacz własny wzrost LH i owulacja zastrzyk z hCG, owulacja około 36 godzin później progesteron przy grubości błony śluzowej co najmniej 7 mm
Transfer blastocysty 5 dni po owulacji lub 6 dni po wzroście LH 6 lub 7 dni po zastrzyku 5 dni po rozpoczęciu progesteronu
Potem Progesteron dopochwowy zwiększył w 2 badaniach odsetek żywych urodzeń (Erden 2026) Progesteron w badaniach nie przyniósł potwierdzonej korzyści Progesteron do 10. do 12. tygodnia ciąży

Źródła: Wei 2026, Stormlund 2020, Saupstad 2026, Erden 2026, charakterystyka produktu leczniczego dla hCG pochodzenia moczowego.

Jeśli zamrożono stadia przedjądrzy, laboratorium rozmraża je przed transferem i hoduje dalej. W 2023 roku w Niemczech było 7601 takich transferów pojedynczych w 5. lub 6. dniu, z 25,2% porodów na transfer (rocznik D·I·R 2024, s. 31). W przypadku blastocyst z 6. doby dwa badania w cyklu sztucznym nie wykazały potwierdzonej różnicy, czy zarodek przeniesiono dzień wcześniej, czy dzień później po rozpoczęciu progesteronu (Celicanin 2025, 746 cykli; Zhou 2026, randomizowane, 338 kobiet).

Test ciążowy w badaniach wykonywano 10 do 15 dni po transferze (Wei 2026; Stormlund 2020: 11 dni). Dokładny dzień wyznacza twoja klinika. Progesteron przyjmujesz dalej, dopóki klinika nie powie inaczej.

Kontrolne USG macicy przez powłoki brzuszne

Transfer zarodka: co dzieje się w dniu transferu

Transfer zarodka w cyklu kriotransferu przebiega tak samo jak po świeżym IVF. Lekarka wprowadza cienki cewnik przez szyjkę macicy i umieszcza zarodek w maleńkiej kropli podłoża hodowlanego, według ESHRE od 10 do 30 mikrolitrów. USG przez powłoki brzuszne pokazuje przy tym, gdzie znajduje się cewnik. ESHRE nazywa to złotym standardem, zaleca to także NICE. W przeglądzie Cochrane dzięki temu wzrosła szansa na poród lub trwającą ciążę w porównaniu z transferem na wyczucie: przy wyjściowej szansie 23% do 28 do 33% (13 badań, 5859 kobiet; niska jakość dowodów; Brown 2016). Jeśli błona śluzowa jest cieńsza niż 5 mm, NICE odradza transfer.

Potem możesz wstać. ESHRE odradza leżenia w łóżku, według NICE leżenie dłużej niż 20 minut nie poprawia wyniku. Dowodów na zakazy, takie jak sport, sauna czy seks, nie znaleźliśmy w tych wytycznych. Trzymaj się zaleceń swojej kliniki.

Jeden zarodek czy dwa?

Tutaj wytyczne się różnią. NICE uzależnia liczbę od wieku: poniżej 37 lat w pierwszym cyklu należy przenieść jeden zarodek, w wieku od 40 do 41 lat NICE dopuszcza rozważenie dwóch zarodków, nigdy więcej niż dwóch. Wytyczna ESHRE z 2024 roku zaleca natomiast jako zalecenie silne transfer pojedynczy zarówno poniżej 38 lat, jak i od 38 lat, przy czym od 38 lat przy bardzo niskiej pewności dowodów. Ani wcześniejsze nieudane próby, ani wiek nie uzasadniają według niej samodzielnie dwóch zarodków, w cyklu kriotransferu także żaden wynik badania błony śluzowej.

W niemieckich cyklach kriotransferu w 2023 roku dwa zarodki doprowadziły do porodu w 25,3% transferów, jeden w 22,6%. Wśród porodów było jednak 19,3% zamiast 1,2% ciąż mnogich (rocznik D·I·R 2024, s. 31; transfery rozmrożonych zarodków, nie randomizowane). Dwa kolejne transfery pojedyncze dawały w badaniach randomizowanych podobnie wiele porodów jak transfer podwójny, z wyraźnie mniejszą liczbą ciąż mnogich (Cochrane, Kamath 2020; niska pewność dowodów).

Szanse powodzenia kriotransferu

Ciąża kliniczna nie jest jeszcze porodem, a dane rejestrowe są średnimi dla grup, nie prognozą dla ciebie.

Niemcy: ciąże w 2024 roku

W 2024 roku 13 674 z 43 653 kriotransferów zakończyło się ciążą kliniczną, czyli 31,5% na transfer i 29,9% na leczenie. Po IVF i ICSI odsetki były niemal takie same (31,3% i 31,7%), przy rozmrożonych niezapłodnionych komórkach jajowych wyniosły 25,3% (rocznik D·I·R 2024, s. 24). W cyklu ze świeżym transferem było to 30,5% (s. 22), kriotransfer był więc po raz pierwszy o jeden punkt procentowy wyższy. Grupy nie są jednak bezpośrednio porównywalne.

Niemcy: porody w 2023 roku

W 2023 roku 8798 z 40 083 kriotransferów zakończyło się porodem, co oznacza co najmniej 21,9% na transfer i 20,9% na leczenie (świeży transfer 22,5%). W przypadku 5,5% ciąż wynik nie był jeszcze zarejestrowany w dniu odniesienia, rzeczywisty odsetek jest więc nieco wyższy. 22,4% ciąż zakończyło się poronieniem, 0,9% to ciąże pozamaciczne (jajowodowe). Wśród porodów było 6,1% bliźniąt (rocznik D·I·R 2024, s. 25).

Według wieku

Wiek Ciąża kliniczna na kriotransfer Oceniane transfery
do 29 lat 35,3% 17 743
od 30 do 34 lat 33,7% 49 133
od 35 do 39 lat 28,6% 46 447
od 40 lat 18,9% 12 461

Źródło: rocznik D·I·R 2024, s. 32, cykle kriotransferu z lat 2020 do 2023, dane prospektywne, ciąże śledzone do końca 2024 roku. Wszystkie numery transferu łącznie (obliczenia własne).

Odsetków żywych urodzeń na kriotransfer według wieku rejestr w roczniku nie publikuje. Czy chodzi o wiek w czasie punkcji, czy w czasie transferu, tam nie podano. Odsetki ciąż i żywych urodzeń w cyklu ze świeżym transferem według wieku znajdziesz w poradniku Sztuczne zapłodnienie.

Co kriotransfery wnoszą do łącznej szansy

Rejestr przeanalizował 54 019 pierwszych punkcji z lat 2018 do 2022, po których oprócz świeżego transferu dodatkowo coś zamrożono. Po świeżym transferze na 100 punkcji przypadało 30,0 porodów, po pierwszym cyklu z rozmrożeniem 45,1, po czterech i więcej cyklach z rozmrożeniem 54,8. Na cykl z rozmrożeniem odsetek żywych urodzeń pozostał podobny: 22,5% w pierwszym, 20,4% od czwartego (rocznik D·I·R 2024, s. 33).

Austria

W Funduszu IVF w 2024 roku wykonano 4995 kriotransferów, 37,0% zakończyło się ciążą. Rejestr liczy je dopiero po stwierdzeniu czynności serca. Dla prób z 2023 roku odsetek żywych urodzeń wyniósł 30,6% na kriotransfer, 1446 porodów przy 4718 transferach (austriacki rejestr IVF, sprawozdanie roczne 2024). Dane dotyczą tylko par objętych Funduszem, kobieta ma więc poniżej 40 lat, i nie są bezpośrednio porównywalne z danymi niemieckimi.

Szwajcaria

Opublikowanych odsetków skuteczności kriotransferów w Szwajcarii nie znaleźliśmy.

Freeze-all czy świeży transfer?

Przy freeze-all zamraża się wszystkie zarodki, świeży transfer nie odbywa się. W Niemczech w 2024 roku dotyczyło to 7369 z 61 612 cykli z zapłodnieniem, czyli 12,0% (rocznik D·I·R 2024, s. 22).

Przegląd Cochrane z 2021 roku (8 badań, 4712 kobiet) prawdopodobnie nie wykazał różnicy w łącznej szansie na dziecko: jeśli przy świeżym transferze wynosi ona 58%, przy freeze-all wynosiłaby od 57 do 63%. Zespół hiperstymulacji jajników (OHSS) występował rzadziej, przy wyjściowym ryzyku 3% około 1%. Nadciśnienie w ciąży występowało częściej (iloraz szans Peto 2,15; niska jakość dowodów), dzieci były średnio o 127 g cięższe (Zaat 2021).

Dwa duże badania chińskie wykazały przy freeze-all więcej porodów po pierwszym transferze: u 1508 kobiet z PCOS 49,3% wobec 42,0% (Chen 2016), u 1650 kobiet z owulacją i jedną blastocystą 50% wobec 40% porodów pojedynczych (Wei 2019). Stan przedrzucawkowy był przy tym częstszy, 4,4% wobec 1,4% i 3,1% wobec 1,0%. Inne duże badania nie wykazały potwierdzonej różnicy (Shi 2018; Maheshwari 2022). U 460 kobiet z regularnym cyklem w Europie odsetek porodów po co najmniej dwóch latach wyniósł przy freeze-all 42,6%, przy świeżym transferze 41,7%, a mediana czasu do ciąży wynosiła przy freeze-all 106 zamiast 29 dni (Stormlund 2020 i 2025).

ESHRE nie zaleca obecnie elektywnego freeze-all jako rutyny, lecz przy wyraźnym powodzie, na przykład podwyższonym ryzyku hiperstymulacji, problemach z błoną śluzową macicy lub diagnostyce preimplantacyjnej (zalecenia dobrej praktyki dotyczące dodatków, 2023). Przeciw późnej hiperstymulacji zaleca freeze-all jako zalecenie silne, przy niskiej pewności dowodów (wytyczna dotycząca stymulacji 2025). Także wytyczna dotycząca PCOS z 2023 roku w zaleceniu konsensusowym radzi, aby przy podwyższonym ryzyku hiperstymulacji zamrozić wszystkie nadające się zarodki.

Jak długo zarodki mogą pozostać zamrożone?

Kraj Maksymalny czas Podstawa
Niemcy brak ustawowego maksymalnego czasu ustawa o ochronie embrionów
Austria najwyżej dziesięć lat § 17 ust. 1 austriackiej ustawy o medycynie rozrodu (Fortpflanzungsmedizingesetz)
Szwajcaria pięć lat, na wniosek pary z możliwością przedłużenia o najwyżej pięć lat, potem do zniszczenia art. 16 ust. 2 i 4 szwajcarskiej ustawy o medycynie rozrodu (Fortpflanzungsmedizingesetz), stan na 1 sierpnia 2025

Czy szansa maleje wraz z czasem przechowywania, nie jest wyjaśnione. Kohorty z Japonii, Hiszpanii i Austrii nie wykazały związku (Ueno 2018; Cobo 2024; Wirleitner 2013), ale czas przechowywania wynosił tam zwykle poniżej trzech lat. W Japonii odsetek żywych urodzeń przy 8736 transferach pojedynczych blastocyst z przechowywaniem do 97 miesięcy wynosił w zależności od czasu przechowywania od 34,9% do 37,3%, bez potwierdzonej różnicy (Ueno 2018). W Hiszpanii najdłuższa dziesiąta część czasów przechowywania zaczynała się od niespełna 35 miesięcy (Cobo 2024).

Dwie kohorty chińskie wykazały po ponad pięciu latach nieco niższe odsetki żywych urodzeń, 34,91% wobec 37,29% po czasie do 2 lat (Zhan 2024). Druga, z 13 054 pierwszymi kriotransferami, również po ponad pięciu latach wykazała niższe odsetki żywych urodzeń, ledwo potwierdzone już od 2 lat; według autorów efekt dotyczył tylko kobiet do 35 lat (Ji 2026). Danych randomizowanych brakuje, potwierdzona wada to więc nie jest.

Ile kosztuje kriotransfer?

Niemcy

Świadczenie Cena Źródło
Cykl z rozmrożeniem, monitorowaniem cyklu i transferem ok. 800 do 1100 € Kinderwunschzentrum Ludwigshafen
Cykl kriotransferu z lekami ok. 1000 € Kinderwunsch-Arzt Berlin
Cykl z rozmrożeniem, leki niepodane około 400 do 600 € Kinderwunschzentrum Ludwigsburg
Zamrażanie zapłodnionych komórek jajowych 350 € (Ludwigshafen), około 350 € (Ludwigsburg); Berlin podaje dla stadiów przedjądrzy sprzecznie ok. 400 € i ok. 600 € Strony klinik

Dane bez daty, odczytane w październiku 2026 roku. Cen przechowywania stadiów przedjądrzy i zarodków nie znaleźliśmy, zapytaj o nie swoją klinikę.

Ustawowa kasa chorych nie płaci ani za zamrażanie zapłodnionych komórek jajowych, ani za kriotransfer. Wytyczna G-BA wyklucza świadczenia „takie jak kriokonserwacja komórek nasienia, komórek jajowych po wprowadzeniu plemnika lub jeszcze nie przeniesionych zarodków” (nr 4). Jako metody nie wymienia transferu rozmrożonych zarodków (nr 10). Także federalne dopłaty do kosztów leczenia (Beihilfe des Bundes) go nie wymieniają (§ 43 BBhV).

Wyjątek: jeśli zamrożenie komórek jajowych jest medycznie konieczne z powodu terapii uszkadzającej komórki rozrodcze, na przykład chemioterapii, istnieje do tego prawo (§ 27a ust. 4 SGB V). Późniejsze ICSI z rozmrożonymi komórkami jajowymi należy wtedy łącznie z przygotowaniem błony śluzowej i transferem do świadczeń kasy chorych (wytyczna G-BA nr 11.5 b, 12.3 b i 12.8). Zapłodnionych komórek jajowych i zarodków to prawo nie obejmuje, nie wymienia ich także wytyczna G-BA dotycząca kriokonserwacji.

Niektóre kasy płacą dobrowolnie. TK pokrywa 50% umownych kosztów transferu nadliczbowych zamrożonych komórek jajowych z zatwierdzonego przez nią leczenia, wliczane jako próba (stan na 28 lipca 2026). W programie BKK Kinderwunsch kasa Mobil Krankenkasse dopłaca na przykład dwa razy po 350 € do cyklu kriotransferu (stan na 10 sierpnia 2026). Więcej na ten temat na stronie Pokrycie kosztów. Prywatnych taryf i podatku nie sprawdzaliśmy osobno pod kątem kosztów kriotransferu, ogólne zasady znajdziesz w artykule Koszty leczenia niepłodności w rozliczeniu podatkowym.

Austria

Fundusz IVF pokrywa 70% kosztów, także przy kriotransferze (§ 2 ust. 2 austriackiej ustawy o Funduszu IVF). Warunkiem jest między innymi jedna z diagnoz ustawowych, wiek kobiety poniżej 40 lat i ośrodek umowny. Przysługują najwyżej cztery próby, po ciąży kolejne cztery (§ 4 ust. 2). Każda próba kriotransferu liczy się jako osobna próba, chyba że próbę przerwano po punkcji z powodów medycznych. Zamrożenie i przechowywanie do sześciu miesięcy są wliczone w taryfę Funduszu (Ministerstwo Spraw Społecznych 2025).

W prywatnych ośrodkach umownych od lipca 2026 roku płacisz udział własny 298,29 € za próbę kriotransferu (Zech). Mogą dojść świadczenia poza Funduszem, u Pavlika w Wels na przykład 285 € za elektroniczny system identyfikacji w laboratorium. Bez Funduszu kriotransfer kosztuje 1250 € (Zech, od 10 września 2026) lub od 1616 € (Pavlik). Zamrożenie kosztuje 380 € (Zech) lub 428 € dla 1 do 4 zarodków (Pavlik), przechowywanie 380 € lub 321 € rocznie.

Szwajcaria

Ubezpieczenie podstawowe nie płaci za IVF ani za transfer zarodka (załącznik 1 do KLV, wydanie z 1 lipca 2026). Przy zachowaniu płodności przed terapią uszkadzającą komórki rozrodcze płaci pod pewnymi warunkami za zamrożenie komórek jajowych, ale „ewentualne zapłodnienie przed kriokonserwacją nie obciąża ubezpieczenia”. Inselspital Bern podaje za cykl z rozmrożeniem 2200 CHF ze wszystkimi kosztami cyklu, gonadotropiny dodatkowo, oraz 396 CHF rocznie za przechowywanie komórek jajowych.

Ile łącznie kosztuje leczenie w twoim kraju, wylicza Kalkulator kosztów.

Pacjentka w fartuchu rozmawia przed transferem z pielęgniarką

Po transferze: progesteron, dzień testu i termin porodu

Dni po transferze są dla wielu osób najtrudniejsze. Kiedy zrobisz test, wyznacza twoja klinika. Sprawdzone przez nas wytyczne nie podają stałego dnia, w badaniach testowano 10 do 15 dni po transferze. Po zastrzyku wyzwalającym zawarty w nim hCG może powodować dodatni wynik testu przez okres do 10 dni (charakterystyki produktów leczniczych). Ponieważ transfer odbywa się 6 do 7 dni po zastrzyku, dotyczy to głównie pierwszych dni po nim (obliczenia własne). Typowe terminy testowania pokazuje Kalkulator terminu porodu.

Progesteron przyjmujesz w cyklu sztucznym zwykle do 10. do 12. tygodnia ciąży. Charakterystyka produktu leczniczego dla progesteronu dopochwowego podaje od 400 do 600 mg dziennie, co najmniej do 7. i najwyżej do 12. tygodnia. Nie odstawiaj go na własną rękę, najpierw porozmawiaj z kliniką.

Termin porodu liczysz od transferu: przy blastocyście z 5. doby to 261 dni, przy zarodku z 3. doby 263 dni (ACOG). Reguła liczy wiek zarodka w dniu transferu, nie czas przechowywania (nasze wyprowadzenie). Wylicza to Kalkulator terminu porodu in vitro.

Jeśli hCG po dodatnim teście znowu spada, może to być ciąża biochemiczna. Krwawienie lub ból po transferze daj ocenić lekarzowi. Jeśli po utracie ciąży planujesz nowy transfer, odpowiedzi znajdziesz w artykule Ciąża po poronieniu. Przegląd wszystkich dróg daje Poradnik o niepłodności. Jeśli szukasz ośrodka, także do drugiej opinii, pomoże katalog klinik. Wyszukiwarka klinik in vitro po kilku pytaniach zaproponuje ci odpowiednie ośrodki.

Najczęstsze pytania

Jak przebiega kriotransfer?

Zamrożone zarodki lub stadia przedjądrzy są rozmrażane i przenoszone w późniejszym cyklu, bez nowej stymulacji i punkcji. Blastocystę przenosi się około 5 dni po owulacji, 6 do 7 dni po zastrzyku wyzwalającym lub 5 dni po rozpoczęciu progesteronu (Wei 2026, Saupstad 2026).

Co jest lepsze: cykl naturalny czy sztuczny?

Przy regularnej owulacji cykl naturalny jest co najmniej tak skuteczny, z mniejszą liczbą poronień (ryzyko względne 0,75; Martins i Nastri 2026). W największym badaniu z 4376 kobietami w cyklu naturalnym dziecko urodziło 51,1%, w sztucznym 50,1% (Wei 2026).

Jakie są szanse powodzenia kriotransferu?

W Niemczech w 2024 roku 31,5% kriotransferów zakończyło się ciążą kliniczną, a w 2023 roku co najmniej 21,9% zakończyło się porodem (rocznik D·I·R 2024). W Austrii odsetek żywych urodzeń dla prób z 2023 roku wyniósł 30,6% na kriotransfer, tylko pary objęte Funduszem z kobietą poniżej 40 lat; z danymi niemieckimi nie jest to bezpośrednio porównywalne (rejestr IVF 2024).

Jaka jest szansa przy kriotransferze w wieku 40 lat?

U kobiet od 40. roku życia kriotransfery w Niemczech w latach 2020 do 2023 zakończyły się ciążą kliniczną w 18,9% (rocznik D·I·R 2024, s. 32, obliczenia własne). Odsetków żywych urodzeń według wieku dla kriotransferów rejestr nie publikuje.

Czy kriotransfer jest skuteczniejszy niż świeży transfer?

Na transfer oba wypadają w Niemczech niemal tak samo: 31,5% wobec 30,5% ciąż (2024), 21,9% wobec 22,5% porodów (2023), przy grupach niebędących bezpośrednio porównywalnymi. Zamrożenie wszystkiego nie zwiększa łącznej szansy na dziecko (Cochrane 2021).

Czy po transferze zarodka muszę leżeć?

Nie. ESHRE odradza leżenia w łóżku, według NICE leżenie dłużej niż 20 minut nie poprawia wyniku (ESHRE 2022; NICE NG257).

Jak długo po kriotransferze muszę przyjmować progesteron?

W cyklu sztucznym zwykle do 10. do 12. tygodnia ciąży, według charakterystyki produktu leczniczego najwyżej do 12. tygodnia (Wei 2026; charakterystyka produktu leczniczego dla progesteronu dopochwowego). W cyklu z zastrzykiem wyzwalającym progesteron nie przyniósł potwierdzonej korzyści (Saupstad 2026). W cyklu naturalnym bez zastrzyku progesteron dopochwowy zwiększył w 2 badaniach z 923 cyklami odsetek żywych urodzeń (umiarkowana jakość dowodów; Erden 2026).

Ile kosztuje kriotransfer?

W Niemczech kliniki podają około 400 do 1100 € za cykl z rozmrożeniem, do tego zamrożenie (około 350 do 600 €) i przechowywanie. W Austrii pary objęte Funduszem płacą w prywatnych ośrodkach od lipca 2026 roku udział własny 298,29 €, osoby płacące samodzielnie 1250 € (Zech) lub od 1616 € (Pavlik). Inselspital Bern podaje 2200 CHF, gonadotropiny dodatkowo.

Czy kasa chorych płaci za kriotransfer?

W Niemczech ustawowo nie (wytyczna G-BA nr 4 i 10), z wyjątkiem sytuacji po zamrożeniu niezapłodnionych komórek jajowych przed terapią uszkadzającą komórki rozrodcze. Niektóre kasy płacą dobrowolnie, na przykład TK 50% za transfer nadliczbowych zamrożonych komórek jajowych z zatwierdzonego przez nią leczenia. W Austrii Fundusz IVF pokrywa 70%, w Szwajcarii ubezpieczenie podstawowe nie płaci.

Źródła

Rejestry

Wytyczne i dokumenty konsensusu

Przeglądy systematyczne i metaanalizy

Badania randomizowane

Badania obserwacyjne

Ustawy, wytyczne i dokumenty urzędowe

Charakterystyki produktów leczniczych

Kasy chorych i kliniki (odczytane w październiku 2026 roku)

FR

O tym artykule

Redakcja Fertilio

Redakcja Fertilio opracowuje tematy związane ze staraniami o dziecko na podstawie źródeł specjalistycznych, takich jak Niemiecki Rejestr IVF (Deutsches IVF-Register, D·I·R), wytyczne medyczne i teksty ustaw. Źródła podajemy zawsze na końcu artykułu. Treści nie zastępują porady lekarskiej.